Τα συντρίμια που ήταν μπροστά μου

Τα συντρίμια
που ήταν μπροστά μου,
το έλεός Σου
τα σήκωσε.
Ήμουν άδειος
μα ήσουν μαζί μου,
μ’ ελευθέρωσες,
μ’ ελευθέρωσες.

Ω θαυμαστή
η χάρη Σου
που την ψυχή μου έσωσε.
Είχα χαθεί,
με βρήκες Εσύ,
τα μάτια μου άνοιξες.

Επωδός
Μπορώ να δω ξανά
στα μάτια Σου αγάπη να δω.
Ήρθες χαμηλά,
στα συντρίμια έδωσες ζωή.

Παίρνεις τα λάθη,
τις αμαρτίες μας,
ο θησαυρός Σου
μέσα σε εμάς.
Όλη η καρδιά μου
είναι δική Σου,
όλοι να δουν πως Εσύ ζεις.